ਖੇਤਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਤੋਂ ਰਿਓ ਓਲੰਪਿਕ ਤੱਕ—ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਜੂਡੋ ਦੇ ਦਮ ’ਤੇ ਲਿਖੀ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਦੀ ਸੁਨਹਿਰੀ ਕਹਾਣੀ
---ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਦੇ ਸਧਾਰਨ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਦਾ ਅਧਿਕਾਰੀ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਦਾ ਓਲੰਪੀਅਨ ਜੂਡੋਕਾ
ਸੁਖਮਿੰਦਰ ਭੰਗੂ
ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਖੇਡਾਂ ਨੂੰ ਅਨੇਕਾਂ ਚੈਂਪੀਅਨ ਦਿੱਤੇ ਹਨ। ਇਸੇ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਿਆ ਇੱਕ ਨਾਮ ਹੈ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ, ਜਿਸ ਨੇ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਸੀਮਤ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵਾਲੇ ਮਾਹੌਲ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਜੂਡੋ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੰਚ ’ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾਈ ਅਤੇ ਆਖ਼ਰਕਾਰ 2016 ਰਿਓ ਓਲੰਪਿਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਬਣਾਈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਿਰਫ਼ ਤਮਗਿਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਰਥਿਕ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ, ਕੋਚਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ’ਤੇ ਅਡੋਲ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ।
ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸਫ਼ਰ
ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਕੋਠੇ ਘੁਰਾਲਾ ਪਿੰਡ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹਨ। ਉਹ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਦੇ ਜੂਡੋ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਹੋਏ। 2016 ਵਿੱਚ Indian Express ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਕੇਂਦਰ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਫ਼ਰ ਨਾਲ ਜੋੜਦਿਆਂ ਕੋਚ ਅਮਰਜੀਤ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਇਸ ਕੇਂਦਰ ਨੇ ਕਈ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਜੂਡੋਕਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ।
ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿ ਸਰਹੱਦੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਦੇ ਸੀਮਤ ਸਾਧਨਾਂ ਵਾਲੇ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਸੈਂਟਰ ਤੋਂ ਇੱਕ ਖਿਡਾਰੀ ਓਲੰਪਿਕ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਮੰਚ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ।
2016—ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਮਿਲੀ ਉਡਾਣ
ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਾਲ 2016 ਰਿਹਾ।
12ਵੀਆਂ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ -90 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਜੂਡੋ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਫ਼ਗਾਨਿਸਤਾਨ ਦੇ ਮੁਹੰਮਦ ਕਾਕਰ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ 49 ਸਕਿੰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰਾਇਆ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਸੰਜੇ ਮਹਾਰਜਨ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਮੁਹੰਮਦ ਜਹਾਂਗੀਰ ਆਲਮ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰੈੱਸ ਇਨਫਰਮੇਸ਼ਨ ਬਿਊਰੋ ਨੇ ਵੀ ਇਸ ਸੋਨ ਤਮਗੇ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਕੀਤੀ ਹੈ।
ਇਸੇ ਸਾਲ ਤਾਸ਼ਕੰਦ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਏਸ਼ਿਆਈ ਜੂਡੋ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪੰਜਵੇਂ ਸਥਾਨ ’ਤੇ ਰਹੇ। ਇਹ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਓਲੰਪਿਕ ਕੁਆਲੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਦੌੜ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ।
ਟਾਪ-200 ਤੋਂ ਟਾਪ-80 ਤੱਕ
ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਓਲੰਪਿਕ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਗੱਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੈਂਕਿੰਗ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਤੇਜ਼ ਸੁਧਾਰ ਸੀ।
2016 ਦੀ ਕੁਆਲੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਵਿਸ਼ਵ ਰੈਂਕਿੰਗ ਵਿੱਚ ਟਾਪ-200 ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਤੋਂ ਉੱਠ ਕੇ ਟਾਪ-80 ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚੇ। ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਕਾਲੀ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰੈਂਕਿੰਗ 78ਵੀਂ ਜਾਂ 79ਵੀਂ ਦਰਸਾਈ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਦੇ ਆਧਾਰ ’ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਮਹਾਂਦੀਪੀ ਕੋਟੇ ਰਾਹੀਂ ਰਿਓ ਓਲੰਪਿਕ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਈ।
ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਦਿੱਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕੁਰਬਾਨੀ
ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਸੀ।
ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਰਥਿਕ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ 2016 ਦੇ ਤੁਰਕੀ ਗ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜੀਵਨ ਭਰ ਦੀ ਬਚਤ ਵਿੱਚੋਂ ਪੈਸਾ ਲਗਾਇਆ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਯਾਤਰਾ ਕਰ ਸਕਣ।
ਇਹ ਘਟਨਾ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਓਲੰਪਿਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਸਿਰਫ਼ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਹੀ ਕਾਫ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ—ਕਈ ਵਾਰ ਪੂਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕੁਰਬਾਨੀਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰਾ ਸਿੰਘ ਨੌਸ਼ਹਿਰਾ ਮਾਝਾ ਸਿੰਘ ਦੇ ਸਿਹਤ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਕਲਾਸ-4 ਕਰਮਚਾਰੀ ਸਨ। ਸਧਾਰਨ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਆਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਪੁੱਤਰ ਦੀ ਖੇਡ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਸਹਿਯੋਗ ਦਿੱਤਾ।
ਕੋਚਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ—ਅਮਰਜੀਤ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਤੋਂ ਯਸ਼ਪਾਲ ਸੋਲੰਕੀ ਤੱਕ
ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੋਚਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਅਹਿਮ ਰਹੀ। ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਵਿਕਾਸ ਨਾਲ ਕੋਚ ਅਮਰਜੀਤ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਦਾ ਨਾਮ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। 2016 ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਨੇ ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਓਲੰਪਿਕ ਚੋਣ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੰਮੇ ਕੋਚਿੰਗ ਸਫ਼ਰ ਦਾ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਤੀਜਾ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਯਸ਼ਪਾਲ ਸੋਲੰਕੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ। ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਖੁਦ ਦੱਸਿਆ ਸੀ ਕਿ ਸੋਲੰਕੀ ਸਿਰਫ਼ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਖੁਰਾਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਸਹਿਯੋਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਵੱਡੇ ਭਰਾ ਵਾਂਗ ਸਾਥ ਦਿੰਦੇ ਸਨ।
ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ
ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਖੇਡ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸਿਸਟੈਂਟ ਸਬ-ਇੰਸਪੈਕਟਰ (ASI) ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ। 2016 ਵਿੱਚ ਓਲੰਪਿਕ ਲਈ ਚੁਣੇ ਜਾਣ ਸਮੇਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਦੀ ਪੁਸ਼ਟੀ ਸਮਕਾਲੀ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਖੇਡ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਨ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਵੀ ਨਿਭਾ ਰਹੇ ਸਨ।
ਓਲੰਪਿਕ ਮੰਚ ’ਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਲ
ਰਿਓ 2016 ਵਿੱਚ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ -90 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਜੂਡੋ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਉਤਰੇ। ਉਹ ਉਸ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਇਕਲੌਤੇ ਜੂਡੋਕਾ ਸਨ। ਪਹਿਲੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲਾ ਰਿਫਿਊਜੀ ਓਲੰਪਿਕ ਟੀਮ ਦੇ ਪੋਪੋਲ ਮਿਸੇਂਗਾ ਨਾਲ ਹੋਇਆ।
ਅਵਤਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਹਾਰ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਓਲੰਪਿਕ ਸਫ਼ਰ ਪਹਿਲੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਸਮਾਪਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਨਤੀਜੇ ਨੂੰ ਦੇਖਣਾ ਇਸ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਅਸਲ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾ ਦੇਵੇਗਾ—ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੇ ਜੂਡੋ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਲੰਮੇ ਅੰਤਰਾਲ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਓਲੰਪਿਕ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸ਼ ਜੂਡੋਕਾ ਸਨ।
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਲੜੀ
ਓਲੰਪਿਕ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਸਾਬਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2013-14 ਅਤੇ 2014-15 ਦੀਆਂ ਸੀਨੀਅਰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਜੂਡੋ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸੋਨ ਤਮਗੇ ਜਿੱਤੇ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ 2011 ਏਸ਼ਿਆਈ ਜੂਨੀਅਰ ਜੂਡੋ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਵੀ ਜਿੱਤ ਚੁੱਕੇ ਸਨ।
2014 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਾਮਨਵੈਲਥ ਗੇਮਜ਼, ਗਲਾਸਗੋ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਮਿਡਲਵੇਟ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਰਾਊਂਡ ਆਫ਼-16 ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੇ।
ਸਹਿਯੋਗੀਆਂ ਦਾ ਸਾਥ
ਅਵਤਾਰ ਦੀ ਓਲੰਪਿਕ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ JSW Sports ਦਾ ਸਹਿਯੋਗ ਵੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਰਿਹਾ। 2016 ਦੀ ਇੱਕ ਇੰਟਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਅਵਤਾਰ ਨੇ ਖੁਦ JSW Sports ਵੱਲੋਂ ਮਿਲੀ ਮਦਦ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਦੱਸਿਆ ਸੀ।
ਇਹ ਵੀ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸਬਕ ਹੈ ਕਿ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ, ਯਾਤਰਾ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ ਲਈ ਸੰਸਥਾਗਤ ਸਹਿਯੋਗ ਕਿੰਨਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਾਦਗਾਰੀ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਮਾਣ ਵਾਲੇ ਪਲ
ਅਵਤਾਰ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਮਾਣ ਵਾਲੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ 2016 ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਅਤੇ ਰਿਓ ਓਲੰਪਿਕ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।
ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੇ 2016-17 ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਕਦ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਨਾਮ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਜੂਡੋ ਸੋਨ ਤਮਗਾ ਜੇਤੂ ਵਜੋਂ ਦਰਜ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ₹3 ਲੱਖ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਕਦ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੀ ਐਂਟਰੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ।
ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਵਿਰਾਸਤ
ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸੁਨੇਹਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡਾ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਣ ਲਈ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਾਂ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਲਾਜ਼ਮੀ ਨਹੀਂ। ਗੁਰਦਾਸਪੁਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਕੇਂਦਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਸਫ਼ਰ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਸੋਨੇ ਤੋਂ ਹੁੰਦਾ ਹੋਇਆ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਖੇਡ ਮੰਚ—ਓਲੰਪਿਕ—ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ, ਕੋਚਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ, ਆਰਥਿਕ ਰੁਕਾਵਟਾਂ, ਸੰਸਥਾਗਤ ਸਹਿਯੋਗ, ਪੰਜਾਬ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ’ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ—ਸਾਰੇ ਪੱਖ ਇਕੱਠੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਜਾਣਦੇ ਹੋ?
2016 ਵਿੱਚ ਰਿਓ ਓਲੰਪਿਕ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲੈਣ ਲਈ ਫੰਡਿੰਗ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ। ਤੁਰਕੀ ਗ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰੀ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀ ਬਚਤ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਘਟਨਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਓਲੰਪਿਕ ਸਫ਼ਰ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਭਾਵੁਕ ਅਤੇ ਯਾਦਗਾਰੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ।
ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਮਿਸਾਲ ਹੈ—ਮੰਜ਼ਿਲ ਵੱਡੀ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਰਸਤੇ ਦੀਆਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨਹੀਂ, ਹੌਸਲਾ ਵੱਡਾ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।
-
ਸੁਖਮਿੰਦਰ ਭੰਗੂ , writer
bhangoo1164@gmail.com
Disclaimer : The opinions expressed within this article are the personal opinions of the writer/author. The facts and opinions appearing in the article do not reflect the views of Babushahi.com or Tirchhi Nazar Media. Babushahi.com or Tirchhi Nazar Media does not assume any responsibility or liability for the same.