ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਕੱਚੀਆਂ ਪਗਡੰਡੀਆਂ ਤੋਂ ਡਾਇਮੰਡ ਲੀਗ ਦੇ ਪੋਡੀਅਮ ਤੱਕ: ਸਰਵੇਸ਼ ਕੁਸ਼ਾਰੇ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਉਡਾਣ
ਸੁਖਮਿੰਦਰ ਭੰਗੂ
ਭਾਰਤੀ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਵੱਡੇ ਖਿਡਾਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੀਆਂ ਆਧੁਨਿਕ ਅਕੈਡਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਣਦੇ, ਸਗੋਂ ਕਈ ਵਾਰ ਪਿੰਡਾਂ ਦੀ ਮਿੱਟੀ ਵਿੱਚੋਂ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਹੀਰੇ ਨਿਕਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬੇ ਨਾਲ ਦੁਨੀਆ ਨੂੰ ਹੈਰਾਨ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਰਵੇਸ਼ ਕੁਸ਼ਾਰੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਵੀ ਕੁਝ ਅਜਿਹੀ ਹੀ ਹੈ — ਸੰਘਰਸ਼, ਸਮਰਪਣ ਅਤੇ ਅਦਮੱਦ ਹੌਸਲੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਵਿਸ਼ਵ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਮੰਚਾਂ ਤੱਕ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਤੈਅ ਕੀਤਾ ਹੈ।
ਇਤਿਹਾਸਕ ਛਾਲ: 2.31 ਮੀਟਰ ਦਾ ਨਵਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ
ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਕਲਿੰਗਾ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ 27 ਜੂਨ 2026 ਨੂੰ ਹੋਈ 65ਵੀਂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਇੰਟਰ-ਸਟੇਟ ਸੀਨੀਅਰ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਦੌਰਾਨ ਸਰਵੇਸ਼ ਕੁਸ਼ਾਰੇ ਨੇ ਉਹ ਕਾਰਨਾਮਾ ਕਰ ਦਿਖਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੀ ਭਾਰਤੀ ਖੇਡ ਜਗਤ ਨੂੰ ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਡੀਕ ਸੀ। 31 ਸਾਲਾ ਸਰਵੇਸ਼ ਨੇ 2.31 ਮੀਟਰ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਛਾਲ ਲਗਾ ਕੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਹਾਈ ਜੰਪ ਦਾ ਨਵਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ 2.30 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਪਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਰਤੀ ਅਥਲੀਟ ਬਣ ਗਏ।
ਸਭ ਤੋਂ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਗੱਲ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਿੱਜੀ ਸਰਵੋਤਮ (personal best) ਸਿਰਫ਼ 2.28 ਮੀਟਰ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਰਿਕਾਰਡ ਆਪਣੀ ਤੀਜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਤੇਜਸਵਿਨ ਸ਼ੰਕਰ ਵੱਲੋਂ ਅਪ੍ਰੈਲ 2018 ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਗਏ 2.29 ਮੀਟਰ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਕਾਰਡ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ, ਜੋ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਅਟੁੱਟ ਖੜ੍ਹਾ ਸੀ। ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਛਾਲ ਨੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ 2026 ਲਈ ਭਾਰਤੀ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਕੁਆਲੀਫਾਈਂਗ ਮਾਪਦੰਡ ਨੂੰ ਵੀ ਪਾਰ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਰਵੇਸ਼ ਦਾ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਸਥਾਨ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬਾਰ ਪਾਰ ਕੀਤੀ, ਕਲਿੰਗਾ ਸਟੇਡੀਅਮ ਤਾਲੀਆਂ ਦੀ ਗੜਗੜਾਹਟ ਨਾਲ ਗੂੰਜ ਉੱਠਿਆ — ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਖਿਡਾਰੀ ਦੀ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਭਾਰਤੀ ਹਾਈ ਜੰਪ ਲਈ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਯੁੱਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸੀ।
ਦੇਵਗਾਂਵ ਦਾ ਕਿਸਾਨ ਪੁੱਤਰ: ਸੰਘਰਸ਼ ਭਰੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ
ਇਸ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸਫਲਤਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿਸੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਨਹੀਂ। ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਦੇ ਦੇਵਗਾਂਵ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ ਸਰਵੇਸ਼ ਦਾ ਬਚਪਨ ਆਰਥਿਕ ਤੰਗੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬੀਤਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿਤਾ ਅਨਿਲ ਕੁਸ਼ਾਰੇ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਕਿਸਾਨ ਹਨ, ਜੋ ਪਿਆਜ਼ ਅਤੇ ਮਸ਼ਰੂਮ ਦੀ ਖੇਤੀ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਘਰ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਸੀਮਤ ਆਮਦਨ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਸਰਵੇਸ਼ ਦੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਟੁੱਟਣ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਸਰਵੇਸ਼ ਦੀ ਖੇਡ ਯਾਤਰਾ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਤਵੀਂ ਜਮਾਤ ਦਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ। ਸਕੂਲ ਦੇ ਕੋਚ ਰਾਓਸਾਹਿਬ ਜਾਧਵ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਹਾਈ ਜੰਪਰ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਸੀ। ਪਰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸਮੱਸਿਆ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਨਾ ਤਾਂ ਹਾਈ ਜੰਪ ਦਾ ਢੁੱਕਵਾਂ ਟਰੈਕ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੈਂਡਿੰਗ ਲਈ ਮਹਿੰਗੇ ਗੱਦੇ।
ਖੇਤਾਂ ਦੀ ਫਸਲ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਦੇਸੀ ਲੈਂਡਿੰਗ ਪਿਟ
ਜਦੋਂ ਸਰਵੇਸ਼ ਨੇ ਆਧੁਨਿਕ 'ਫੋਸਬਰੀ ਫਲਾਪ' ਤਕਨੀਕ ਸਿੱਖਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੈਂਡਿੰਗ ਲਈ ਨਰਮ ਗੱਦਿਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ। ਪਰ ਪਰਿਵਾਰ ਲਈ ਅਜਿਹੇ ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਅਜਿਹੇ ਵਿੱਚ ਪਿਤਾ, ਕੋਚ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੇ ਮਿਲ ਕੇ ਇੱਕ ਅਨੋਖਾ ਰਸਤਾ ਲੱਭਿਆ: ਸੁੱਕੇ ਮੱਕੀ ਦੇ ਨਾੜੇ, ਕਪਾਹ, ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਚਾਰਾ ਅਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਬੋਰੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਕਰਕੇ ਇੱਕ ਦੇਸੀ ਲੈਂਡਿੰਗ ਪਿਟ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਇੰਨਾ ਪ੍ਰੇਰਣਾਦਾਇਕ ਸੀ ਕਿ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੇ ਚਾਰੇ ਵਾਲੇ ਇਸ ਦੇਸੀ ਗੱਦੇ ਉੱਤੇ ਛਾਲਾਂ ਲਗਾਉਂਦੇ ਸਰਵੇਸ਼ ਦੀਆਂ ਵੀਡੀਓਜ਼ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਉੱਤੇ ਵਾਇਰਲ ਵੀ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਪਿਤਾ ਅੱਜ ਵੀ ਯਾਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕਈ ਵਾਰ ਸਰਵੇਸ਼ ਨੰਗੇ ਪੈਰ ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੇ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਰਿਵਾਰ ਕੋਲ ਚੰਗੇ ਜੁੱਤੇ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਪੈਸੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਰਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਕਮਜ਼ੋਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ।
ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਛੱਡ ਕੇ ਫੌਜ ਦਾ ਰਾਹ
ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ ਕਿ ਸਰਵੇਸ਼ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕਰੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰੀਅਰ ਚੁਣੇ। ਕੋਪਰਗਾਂਵ ਦੇ ਸੰਜੀਵਨੀ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲੇ ਬਾਰੇ ਵੀ ਸੋਚਿਆ ਗਿਆ, ਪਰ ਸਰਵੇਸ਼ ਦਾ ਮਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨੇ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸਾਲ 2016 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋ ਗਿਆ। ਭਾਰਤੀ ਫੌਜ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਉਸਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੋੜ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ। ਪੁਣੇ ਦੇ ਆਰਮੀ ਸਪੋਰਟਸ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿੱਚ ਕੋਚ ਜਿਥਿਨ ਥਾਮਸ ਦੀ ਦੇਖ-ਰੇਖ ਹੇਠ ਉਸ ਦੀ ਤਕਨੀਕ ਅਤੇ ਫਿਟਨੈੱਸ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਸੁਧਾਰ ਹੋਇਆ। ਕੋਚ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਤੱਕ ਕੋਈ ਵੀ 2.30 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਪਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਜੇ ਉਹ ਇਹ ਕਾਰਨਾਮਾ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ, ਸਰਵੇਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੋਚ ਦੇ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਸੱਚ ਕਰ ਦਿਖਾਏ।
ਕਦਮ-ਦਰ-ਕਦਮ ਵਧਦਾ ਸਫ਼ਰ: ਕਰੀਅਰ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ
ਸਰਵੇਸ਼ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ ਨਹੀਂ ਆਈ — ਇਹ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ:
2018: ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਦੇ ਕਲਿੰਗਾ ਸਟੇਡੀਅਮ ਵਿੱਚ 58ਵੀਂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਓਪਨ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਮੀਟ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਇਆ।
2019: ਇੰਡੀਅਨ ਓਪਨ ਹਾਈ ਜੰਪ ਖ਼ਿਤਾਬ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਸਾਊਥ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ 2.21 ਮੀਟਰ ਨਾਲ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ, ਨਾਲ ਹੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਦਾਰਪਣ ਵੀ ਕੀਤਾ।
2022: ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ (ਹਾਂਗਝੋਊ) ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਗੇਮਜ਼ ਗੁਜਰਾਤ ਵਿੱਚ 2.27 ਮੀਟਰ ਦਾ ਨਿੱਜੀ ਸਰਵੋਤਮ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
2023: ਬੈਂਕਾਕ ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਅਨ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ 2.26 ਮੀਟਰ ਨਾਲ ਚਾਂਦੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ; ਬੁਡਾਪੈਸਟ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਫਾਈਨਲ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਾਈ ਕਰਨ ਤੋਂ ਵਾਲ-ਵਾਲ ਖੁੰਝੇ; ਹਾਂਗਝੋਊ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਚੌਥਾ ਸਥਾਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
2024: ਪੈਰਿਸ ਓਲੰਪਿਕ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਾਇਨ ਕਲੇ ਇਨਵੀਟੇਸ਼ਨਲ ਅਤੇ ਮਾਊਂਟ ਸੈਕ ਰਿਲੇਅਜ਼ ਵਿੱਚ ਵੀ ਖ਼ਿਤਾਬ ਜਿੱਤੇ।
2025: ਟੋਕੀਓ ਵਿਸ਼ਵ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ 2.28 ਮੀਟਰ ਦੀ ਛਾਲ ਨਾਲ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਣ ਵਾਲੇ ਪਹਿਲੇ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਈ ਜੰਪਰ ਬਣੇ, ਅਤੇ ਛੇਵਾਂ ਸਥਾਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ — ਜੋ ਅੱਜ ਵੀ ਕਿਸੇ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਈ ਜੰਪਰ ਦਾ ਸਰਵੋਤਮ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੈ।
2026: ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ 2.31 ਮੀਟਰ ਦਾ ਨਵਾਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਕੁਆਲੀਫਿਕੇਸ਼ਨ।
ਮੋਨਾਕੋ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਦਿੱਗਜਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਿਆ
ਭੁਵਨੇਸ਼ਵਰ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਕਾਰਡ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਹੀ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਸਰਵੇਸ਼ ਨੇ ਮੋਨਾਕੋ ਡਾਇਮੰਡ ਲੀਗ 2026 ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਤਿਹਾਸ ਰਚ ਦਿੱਤਾ। ਸਟੇਡ ਲੁਈਸ ਦੂਜੇ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਡਾਇਮੰਡ ਲੀਗ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ 2.12, 2.16, 2.20, 2.23 ਅਤੇ 2.26 ਮੀਟਰ ਦੀਆਂ ਉਚਾਈਆਂ ਆਪਣੀ-ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਹੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਪਾਰ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ 2.28 ਮੀਟਰ ਉੱਤੇ ਖੁੰਝਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਗਮਾ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਡਾਇਮੰਡ ਲੀਗ ਦੇ ਡੈਬਿਊ 'ਤੇ ਟਾਪ-3 ਵਿੱਚ ਜਗ੍ਹਾ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ ਸਿਰਫ਼ ਚੌਥੇ ਭਾਰਤੀ ਅਥਲੀਟ ਬਣ ਗਏ।
ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸਰਵੇਸ਼ ਨੇ ਟੋਕੀਓ ਓਲੰਪਿਕ ਦੇ ਸਾਂਝੇ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜੇਤੂ ਇਟਲੀ ਦੇ ਜਿਆਨਮਾਰਕੋ ਤਾਂਬੇਰੀ ਅਤੇ ਕਤਰ ਦੇ ਮੁਤਾਜ਼ ਬਾਰਸ਼ਿਮ ਵਰਗੇ ਮਹਾਨ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡਿਆ। ਮੁਕਾਬਲੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਕਿਹਾ ਕਿ 2.31 ਮੀਟਰ ਹੁਣ ਇੱਕ ਗਲੋਬਲ ਮਾਪਦੰਡ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਮੋਢਾ ਜੋੜ ਕੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਉਪਲਬਧੀ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵਿਕਾਸ ਗੌੜਾ, ਨੀਰਜ ਚੋਪੜਾ ਅਤੇ ਮੁਰਲੀ ਸ਼੍ਰੀਸ਼ੰਕਰ ਵਰਗੇ ਭਾਰਤੀ ਦਿੱਗਜਾਂ ਦੀ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਖੜ੍ਹਾ ਕੀਤਾ।
ਅਗਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ: ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ, ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਓਲੰਪਿਕ ਤਗਮਾ
ਹੁਣ ਸਰਵੇਸ਼ ਕੁਸ਼ਾਰੇ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ 2026 ਦੀਆਂ ਏਸ਼ੀਅਨ ਖੇਡਾਂ, ਰਾਸ਼ਟਰਮੰਡਲ ਖੇਡਾਂ ਅਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਟੀਚਾ 2.36 ਮੀਟਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਲਈ ਓਲੰਪਿਕ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਣਾ ਹੈ — ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸੁਪਨਾ, ਜੋ ਹੁਣ ਦੂਰ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।
ਹਰ ਨੌਜਵਾਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਣਾ
ਸਰਵੇਸ਼ ਕੁਸ਼ਾਰੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਖਿਡਾਰੀ ਦੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਜਜ਼ਬੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੀਮਤ ਸਾਧਨਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੱਡੇ ਸੁਪਨੇ ਦੇਖਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੁੱਕੇ ਨਾੜਿਆਂ ਅਤੇ ਕਪਾਹ ਦੀਆਂ ਬੋਰੀਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਦੇਸੀ ਅਖਾੜੇ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਅੱਜ ਵਿਸ਼ਵ ਅਥਲੈਟਿਕਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਮੰਚਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਚੁੱਕਾ ਹੈ।
ਸਰਵੇਸ਼ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਜਾਂ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਅਕੈਡਮੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਸਗੋਂ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ, ਸੱਚੀ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਸਾਥ ਦੀ। ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਕੱਚੀਆਂ ਪਗਡੰਡੀਆਂ ਤੋਂ ਨਿਕਲ ਕੇ ਵੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸਟੇਡੀਅਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਰਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ — ਇਹ ਹੀ ਸਰਵੇਸ਼ ਕੁਸ਼ਾਰੇ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਬਕ ਹੈ।
-
ਸੁਖਮਿੰਦਰ ਭੰਗੂ, ਲੇਖਕ
bhangoo1164@gmail.com
9815752449
Disclaimer : The opinions expressed within this article are the personal opinions of the writer/author. The facts and opinions appearing in the article do not reflect the views of Babushahi.com or Tirchhi Nazar Media. Babushahi.com or Tirchhi Nazar Media does not assume any responsibility or liability for the same.