85 ਤਗਮੇ; ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡ ਸਫ਼ਰ!
-21 ਸੋਨ, 27 ਚਾਂਦੀ ਤੇ 37 ਕਾਂਸੀ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਚੌਥੇ ਸਥਾਨ ’ਤੇ; ਆਖਰੀ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਵਾਪਸੀ, ਹਾਕੀ ਤੇ ਕ੍ਰਿਕਟ ਸਮੇਤ ਕਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ
ਸੁਖਮਿੰਦਰ ਭੰਗੂ
ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕ ਤੋਂ ਕਾਂਸੀ ਦੀ ਜੱਦੋਜਹਿਦ ਤੱਕ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਪਹਿਲੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਆਖਰੀ ਪਲਾਂ ਦੀਆਂ ਰੋਮਾਂਚਕ ਜਿੱਤਾਂ ਤੱਕ—ਏਚੀ-ਨਾਗੋਯਾ 2026 ਭਾਰਤੀ ਖੇਡਾਂ ਲਈ ਕਈ ਯਾਦਗਾਰ ਪਲ ਛੱਡ ਕੇ ਸਮਾਪਤ ਹੋਈਆਂ। ਟੀਮ ਇੰਡੀਆ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਅੰਤ 21 ਸੋਨ, 27 ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ 37 ਕਾਂਸੀ ਸਮੇਤ ਕੁੱਲ 85 ਤਗਮਿਆਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੈਡਲ ਟੇਬਲ ਵਿੱਚ ਚੌਥਾ ਸਥਾਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
21 ਸੋਨ ਤਗਮਿਆਂ ਦਾ ਅੰਕੜਾ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਉਜ਼ਬੇਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਪਰ 27 ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਤਗਮਿਆਂ ਕਾਰਨ ਭਾਰਤ ਨੇ ਚੌਥਾ ਸਥਾਨ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਰੈਂਕ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਸਗੋਂ ਆਖਰੀ ਪੜਾਅ ਤੱਕ ਚੱਲੀ ਇੱਕ ਤਗੜੀ ਦੌੜ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਸੀ।
ਭਾਰਤ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਆਖਰੀ ਅਧਿਆਇ ਵੀ ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ। ਪੁਰਸ਼ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਨੇ ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਮਲੇਸ਼ੀਆ ਨੂੰ 5-1 ਨਾਲ ਹਰਾਇਆ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਲਈ 21ਵਾਂ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਇਸ ਜਿੱਤ ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ ਪੁਰਸ਼ ਹਾਕੀ ਟੀਮ ਨੇ ਆਪਣਾ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖਿਤਾਬ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ।
ਹਾਕੀ ਵਿੱਚ ਇਸ ਵਾਰ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤਸਵੀਰ ਵੀ ਸਾਹਮਣੇ ਆਈ। ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਟੀਮ ਨੇ ਵੀ ਸੋਨ ਤਗਮਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਇੱਕੋ ਏਸ਼ੀਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਮਹਿਲਾ ਹਾਕੀ ਟੀਮਾਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਸੋਨ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ—ਭਾਰਤੀ ਹਾਕੀ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਉਪਲਬਧੀ।
ਕ੍ਰਿਕਟ ਵਿੱਚ ਵੀ ਭਾਰਤ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦਿਖਾਈ। ਮਹਿਲਾ ਅਤੇ ਪੁਰਸ਼ ਦੋਵੇਂ ਟੀਮਾਂ ਨੇ ਸੋਨ ਤਗਮੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਮੈਡਲ ਮੁਹਿੰਮ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ। ਕਬੱਡੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਭਾਰਤੀ ਟੀਮਾਂ ਦੀ ਕਾਮਯਾਬੀ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ।
ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ, ਸ਼ੂਟਿੰਗ, ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਤੀ ਵਰਗੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੀ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਖੇਡ ਤਾਕਤ ਹੁਣ ਕੁਝ ਗਿਣਤੀ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਨਹੀਂ ਰਹੀ। ਨਵੇਂ ਚਿਹਰਿਆਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਮੰਚ ’ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾਈ, ਜਦਕਿ ਤਜਰਬੇਕਾਰ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੇ ਦਬਾਅ ਦੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਸਾਬਤ ਕੀਤੀ।
ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਨੀਰੂ ਧਾਂਡਾ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ, ਤੀਰਅੰਦਾਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕੁਮਕੁਮ ਮੋਹੋਡ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਜਿੱਤ ਅਤੇ ਗੋਲਫ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਣਵੀ ਉਰਸ ਦਾ ਸੋਨ ਤਗਮਾ—ਇਹ ਉਹ ਪਲ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਮੁਹਿੰਮ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਤਗਮਿਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਪੰਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ।
ਮੁੱਕੇਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਕੁਸ਼ਤੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਹਰ ਜਿੱਤ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਸੀ ਅਤੇ ਹਰ ਤਗਮੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਉਹ ਪਲ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਖਿਡਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਦਾ ਤਿਰੰਗਾ ਪੋਡੀਅਮ ’ਤੇ ਲਹਿਰਾਇਆ।
ਭਾਰਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੰਨੀ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ ਰਹੀ ਸੀ। ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੈਡਲ ਟੇਬਲ ’ਤੇ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਹੇਠਾਂ ਰਹੀ, ਪਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪੜਾਅ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਦਲ ਨੇ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਰਫ਼ਤਾਰ ਫੜੀ। ਸੋਨ ਤਗਮਿਆਂ ਦੀ ਲੜੀ ਨੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਚੌਥੇ ਸਥਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾ ਦਿੱਤਾ।
ਇਸ ਮੁਹਿੰਮ ਵਿੱਚ 503 ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਨੇ 36 ਡਿਸਿਪਲਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। 19 ਸਤੰਬਰ ਤੋਂ 4 ਅਕਤੂਬਰ ਤੱਕ ਚੱਲੀਆਂ ਏਚੀ-ਨਾਗੋਯਾ ਖੇਡਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਖੇਡ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ, ਹਾਰ, ਸੰਘਰਸ਼, ਰਿਕਾਰਡ ਅਤੇ ਜਜ਼ਬੇ ਦੇ ਅਣਗਿਣਤ ਪਲ ਦਿੱਤੇ।
ਹਾਂਗਜ਼ੂ 2022 ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰੀਏ ਤਾਂ ਇਸ ਵਾਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁੱਲ ਤਗਮੇ ਘੱਟ ਰਹੇ। ਹਾਂਗਜ਼ੂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਨੇ 28 ਸੋਨ, 38 ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ 41 ਕਾਂਸੀ ਸਮੇਤ 107 ਤਗਮੇ ਜਿੱਤੇ ਸਨ ਅਤੇ ਚੌਥਾ ਸਥਾਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਏਚੀ-ਨਾਗੋਯਾ ਵਿੱਚ 85 ਤਗਮਿਆਂ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁੱਲ ਤਗਮੇ 22 ਘੱਟ ਰਹੇ, ਪਰ ਮੈਡਲ ਟੇਬਲ ਵਿੱਚ ਚੌਥਾ ਸਥਾਨ ਬਰਕਰਾਰ ਰਿਹਾ।
ਫਿਰ ਵੀ ਖੇਡਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਕਹਾਣੀ ਸਿਰਫ਼ ਮੈਡਲ ਟੇਬਲ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਹਾਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਪਸੀ ਕੀਤੀ, ਦਬਾਅ ਦੇ ਪਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ ਅਤੇ ਪੋਡੀਅਮ ’ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਤਿਰੰਗੇ ਨੂੰ ਸਲਾਮ ਕੀਤਾ।
21 ਸੋਨ, 27 ਚਾਂਦੀ, 37 ਕਾਂਸੀ- ਕੁੱਲ 85 ਤਗਮੇ (ਚੌਥਾ ਸਥਾਨ)
ਇਹ ਅੰਕੜੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਏਚੀ-ਨਾਗੋਯਾ ਸਫ਼ਰ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਹਨ, ਪਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਲੁਕੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਇਸ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਡੀਆਂ ਹਨ—ਮਿਹਨਤ ਦੀਆਂ, ਹੌਸਲੇ ਦੀਆਂ, ਵਾਪਸੀ ਦੀਆਂ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਕੁਝ ਕਰ ਦਿਖਾਉਣ ਦੇ ਜਜ਼ਬੇ ਦੀਆਂ।