ਮੈਦਾਨ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਖੇਡ-ਤਾਕਤ—ਚੀਨ ਦਾ ਤਮਗਿਆਂ ’ਚ ਤੂਫ਼ਾਨ, ਭਾਰਤ ਦੀ ਜੰਗ ਜਾਰੀ
80 ਤਮਗਿਆਂ ਨਾਲ ਚੀਨ ਸਿਖਰ ’ਤੇ, ਭਾਰਤ 14 ਤਮਗਿਆਂ ਨਾਲ 13ਵੇਂ ਨੰਬਰ ’ਤੇ; ਮੀਰਾਬਾਈ ਦੀ ਚਾਂਦੀ, ਰੋਸ਼ੀਬੀਨਾ ਦਾ ਸਿਲਵਰ ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੇ 5 ਕਾਂਸੀ
ਸੁਖਮਿੰਦਰ ਭੰਗੂ
22 ਸਿਤੰਬਰ 2026 :
ਕਿਸੇ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਖੇਡ-ਤਾਕਤ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੀ ਅਬਾਦੀ, ਖੇਤਰਫਲ ਜਾਂ ਆਰਥਿਕ ਸਮਰੱਥਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਮਾਪੀ ਜਾਂਦੀ। ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਤਰਿਆ ਖਿਡਾਰੀ ਹੀ ਦੱਸਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨੌਜਵਾਨ ਤਾਕਤ, ਖੇਡ ਢਾਂਚੇ, ਕੋਚਿੰਗ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਕਿੰਨਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਦਾ ਮੈਦਾਨ ਇਸੇ ਹਕੀਕਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਆਇਨਾ ਹੈ।
ਜਾਪਾਨ ਦੇ ਆਇਚੀ-ਨਾਗੋਯਾ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ 2026 ਵਿੱਚ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਖਿਡਾਰੀ ਆਪਣਾ ਸਰਵੋਤਮ ਦੇਣ ਲਈ ਜੂਝ ਰਹੇ ਹਨ। ਤਮਗਾ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ ਚੀਨ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਬੜ੍ਹਤ ਬਣਾਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਤਾਜ਼ਾ ਅੰਕੜਿਆਂ ਮੁਤਾਬਕ ਚੀਨ ਦੇ ਖਾਤੇ ਵਿੱਚ 50 ਸੋਨੇ, 20 ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ 10 ਕਾਂਸੀ—ਕੁੱਲ 80 ਤਮਗੇ ਹਨ। ਜਾਪਾਨ 15 ਸੋਨੇ ਸਮੇਤ 68 ਤਮਗਿਆਂ ਨਾਲ ਦੂਜੇ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਕੋਰੀਆ 41 ਤਮਗਿਆਂ ਨਾਲ ਤੀਜੇ ਸਥਾਨ ’ਤੇ ਹੈ। ਭਾਰਤ 1 ਸੋਨਾ, 6 ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ 7 ਕਾਂਸੀ—ਕੁੱਲ 14 ਤਮਗਿਆਂ ਨਾਲ 13ਵੇਂ ਸਥਾਨ ’ਤੇ ਹੈ।
ਭਾਰਤ ਦੀ ਤਸਵੀਰ—ਤਮਗਿਆਂ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਕਹਾਣੀ
ਭਾਰਤ ਲਈ ਇਹ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਸ਼ਾਇਦ ਉਮੀਦ ਮੁਤਾਬਕ ਧਮਾਕੇਦਾਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਪਰ ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਲੜ ਰਹੇ ਹਨ। ਦੇਸ਼ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੋਨਾ ਮਹਿਲਾ ਕ੍ਰਿਕਟ ਟੀਮ ਨੇ ਜਿੱਤਿਆ, ਜਦਕਿ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਨੇ ਤਮਗਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ ਹੈ।
ਪਰ ਤਮਗਾ ਸੂਚੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਕਾਂ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਹਰ ਤਮਗੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਖਿਡਾਰੀ ਦੀ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ, ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਕੁਰਬਾਨੀ, ਕੋਚ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੀ ਕਮੀ ਨਾਲ ਲੜਾਈ ਛੁਪੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਸ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਹਰ ਖਿਡਾਰੀ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਖਿਡਾਰੀ ਸਿਰਫ਼ ਪੋਡੀਅਮ ’ਤੇ ਖੜ੍ਹੇ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ—ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਖੜ੍ਹੇ ਲੱਖਾਂ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਰਾਹ ਵੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ।
28 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਚਮਕੀ ਮੀਰਾਬਾਈ
ਭਾਰਤ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਉਪਲਬਧੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੀਰਾਬਾਈ ਚਾਨੂ ਦੀ ਚਾਂਦੀ ਰਹੀ। ਮਣੀਪੁਰ ਦੀ ਇਸ ਓਲੰਪਿਕ ਤਮਗਾ ਜੇਤੂ ਨੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ 49 ਕਿਲੋ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਜਿੱਤ ਕੇ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਤਮਗਾ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਡੀ ਗੱਲ—ਇਹ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦਾ ਵੇਟਲਿਫਟਿੰਗ ਵਿੱਚ 28 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਪਹਿਲਾ ਤਮਗਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1998 ਬੈਂਕਾਕ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕਰਨਮ ਮੱਲੇਸ਼ਵਰੀ ਨੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ 63 ਕਿਲੋ ਵਰਗ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਜਿੱਤੀ ਸੀ।
ਮੀਰਾਬਾਈ ਦਾ ਇਹ ਤਮਗਾ ਉਸ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਕਰੀਅਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਅਧਿਆਇ ਹੈ।
ਰੋਸ਼ੀਬੀਨਾ—ਵੁਸ਼ੂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਤੀਜਾ ਏਸ਼ਿਆਈ ਤਮਗਾ
ਭਾਰਤ ਦੀ ਨਾਓਰੇਮ ਰੋਸ਼ੀਬੀਨਾ ਦੇਵੀ ਨੇ ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੇ 60 ਕਿਲੋ ਸਾਂਡਾ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਚਾਂਦੀ ਜਿੱਤੀ। ਫਾਈਨਲ ਵਿੱਚ ਉਹ ਚੀਨ ਦੀ ਝਾਂਗ ਸ਼ਿਆਓਯੂ ਤੋਂ 0-2 ਨਾਲ ਹਾਰੀ।
ਇਹ ਰੋਸ਼ੀਬੀਨਾ ਦਾ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਤੀਜਾ ਤਮਗਾ ਹੈ, ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਵੁਸ਼ੂ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਰੋਇੰਗ ਵਿੱਚ ਸਤਨਾਮ ਸਿੰਘ ਤੇ ਸਲਮਾਨ ਖਾਨ ਦੀ ਕਾਂਸੀ
ਰੋਇੰਗ ਦੇ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਡਬਲ ਸਕਲਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਤਨਾਮ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਸਲਮਾਨ ਖਾਨ ਨੇ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਿਆ। ਭਾਰਤੀ ਜੋੜੀ ਨੇ 6:13.25 ਦਾ ਸਮਾਂ ਕੱਢਦਿਆਂ ਤੀਜਾ ਸਥਾਨ ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ।
ਸ਼ੂਟਿੰਗ—ਭਾਰਤ ਦੀ ਤਮਗਾ ਮਸ਼ੀਨ
ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵੀ ਭਾਰਤ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਰਿਹਾ।
ਮਹਿਲਾਵਾਂ ਦੀ ਸਕੀਟ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਰਾਈਜ਼ਾ ਢਿੱਲੋਂ, ਪਰੀਨਾਜ਼ ਧਾਲੀਵਾਲ ਅਤੇ ਮਹੇਸ਼ਵਰੀ ਚੌਹਾਨ ਨੇ ਕਾਂਸੀ ਜਿੱਤਿਆ।
ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸਕੀਟ ਟੀਮ ਵਿੱਚ ਅਨੰਤਜੀਤ ਸਿੰਘ ਨਰੂਕਾ, ਮੈਰਾਜ ਅਹਿਮਦ ਖਾਨ ਅਤੇ ਭਵਤੇਘ ਸਿੰਘ ਗਿੱਲ ਨੇ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਮਗਾ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਕੀਤਾ।
ਸਾਫਟ ਟੈਨਿਸ ਵਿੱਚ ਜੈ ਮੀਣਾ ਨੇ ਰਚਿਆ ਇਤਿਹਾਸ
ਜੈ ਮੀਣਾ ਨੇ ਪੁਰਸ਼ ਸਿੰਗਲਜ਼ ਸਾਫਟ ਟੈਨਿਸ ਵਿੱਚ ਕਾਂਸੀ ਦਾ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤ ਕੇ ਭਾਰਤ ਲਈ ਇਸ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਉਪਲਬਧੀ ਦਰਜ ਕੀਤੀ। ਇਹ ਭਾਰਤ ਦਾ ਸਾਫਟ ਟੈਨਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾ ਏਸ਼ਿਆਈ ਖੇਡਾਂ ਤਮਗਾ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
ਤਮਗਾ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਹੌਸਲਾ ਨਹੀਂ
ਭਾਰਤ ਵਰਗੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਸਲ ਸਮਰੱਥਾ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਨਹੀਂ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਕੂਲ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਖੇਡ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ, ਕੋਚਿੰਗ, ਮੈਦਾਨ, ਸਾਜ਼ੋ-ਸਾਮਾਨ, ਵਿਗਿਆਨਕ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ, ਪੋਸ਼ਣ, ਸਪੋਰਟਸ ਮੈਡੀਸਨ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਨੀਤੀ—ਸਭ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਅਸੀਂ ਅਕਸਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਛੋਟੇ ਜਾਂ ਘੱਟ ਅਬਾਦੀ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਕਿਉਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਵਾਲ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖੇਡ ਢਾਂਚੇ ਵੱਲ ਦੇਖਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਸਿਰਫ਼ ਖਿਡਾਰੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਖਿਡਾਰੀ ਤਾਂ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ—ਸਵੇਰ ਦੀ ਟ੍ਰੇਨਿੰਗ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਆਖਰੀ ਸਕਿੰਟ ਤੱਕ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ‘ਅਸਲੀ ਹੀਰੋਆਂ’ ਦੀਆਂ ਜੀਵਨੀਆਂ ਵੀ ਪੜ੍ਹੋ
ਜਦੋਂ ਕੋਈ ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਕੁਝ ਪਲਾਂ ਲਈ ਸਾਰਾ ਦੇਸ਼ ਉਸ ਦਾ ਨਾਮ ਜਾਣਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਕਸਰ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕਹਾਣੀ ਉਥੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।
ਇਨ੍ਹਾਂ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜੀਵਨੀਆਂ ਪੜ੍ਹੋ। ਪਤਾ ਲੱਗੇਗਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਨੇ ਆਰਥਿਕ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨਾਲ ਲੜਿਆ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਸਹੂਲਤਾਂ ਦੀ ਕਮੀ ਨਾਲ, ਕਿਸੇ ਨੇ ਸੱਟਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਨੇ ਚੋਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੀ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਾਲ।
ਇਸ ਲਈ ਜਦੋਂ ਭਾਰਤੀ ਖਿਡਾਰੀ ਪੋਡੀਅਮ ’ਤੇ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਗਲ਼ੇ ਵਿੱਚ ਪਿਆ ਤਮਗਾ ਹੀ ਨਾ ਵੇਖੋ—ਉਸ ਤਮਗੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਜੋ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਪਸੀਨਾ ਵਹਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੀ ਯਾਦ ਰੱਖੋ।
ਤਮਗਾ ਸਿਰਫ਼ ਧਾਤ ਦਾ ਟੁਕੜਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਇੱਕ ਖਿਡਾਰੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਘੰਟਿਆਂ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਸਿਰਫ਼ ਤਮਗਿਆਂ ਲਈ ਨਹੀਂ—ਸਗੋਂ ਅਗਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣ ਲਈ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਉਤਰਨਾ, ਮਿਹਨਤ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਲੜਨਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਹੈ।
- Download Babushahi App
-
-
